میخوام به زندگی عادی برگردم.

نذر کردم. نذر برای فراموشیش.

یه نذر هرشبی که تا چهل شب انجامش میدم که خدا فکرشو از سرم بیرون بریزه. کمکم کنه فراموشش کنم و به زندگی عادیم برگردم. بسسسه دیگه. خسته شدم . میخوام زندگی عادی خودمو داشته باش.

من گوه خوردم عاشق شدم :/

یادمه چندماه پیش همین نذرو انجام دادم و از خدا خواستم همون رشته و گرایشی قبول شم که بهش نزدیکترینه. همون شد. در کمال ناباوری همون شد که میخواستم. من بهش نزدیک شدم. ولی از همیشه دورترم. بعد از کمتر از شش ماه چه روزگار خوبی دارم من :/

خدایا من تلاشمو میکنم. توام کمک کن همه چی فراموش بشه. هیچی نبود از اول . میدونستم خودم. اما اگر چیزی بود... یا من فکر کردم چیزی هست ... خودت کمک کن فراموش بشه . محوش کن از ذهنم. باشه؟

خوشبختییییی...